Αυτή την στιγμή λαμβάνει χώρα η ορκομωσία της νέας κυβέρνησης, η οποία υπό την πρωθυπουργία του Λουκά Παπαδήμου θα αναλάβει τις τύχες της χώρας σε μία εξαιρετικά δύσκολη περίοδο.

Μεγάλο πολιτικό ρίσκο για τον ΛΑ.Ο.Σ.
Όπως μπορεί ο καθένας να δει, στην νέα κυβέρνηση θα συμμετέχουν τελικά τέσσερα στελέχη «πρώτης γραμμής» του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Τέσσερα στελέχη τα οποία θα δοκιμαστούν για πρώτη φορά στα «βαθιά νερά» της διαχείρισης εξουσίας, και μάλιστα σε μία από τις πιο δύσκολες εποχές για κάτι τέτοιο. Πρόκειται για τους Μάκη Βορίδη (Υπουργό Υποδομών), Άδωνι Γεωργιάδη (Υφυπουργό Ναυτιλίας), Γεώργιο Γεωργίου (Αναπληρωτή Υπουργό Αμύνης), Αστέριο Ροντούλη (Υφυπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης).

Σε γενικές γραμμές η απόφαση του Γιώργου Καρατζαφέρη, να συμμετέχει το κόμμα του στην νέα κυβέρνηση και εξ’ ορισμού πλέον να την στηρίξει, έχει τεράστιο πολιτικό ρίσκο, καθώς θα κληθεί πλέον να αντιμετωπίσει το ποσοστό πολιτικού κόστους που του αναλογεί και θα χάσει την ευκολία του αντιπολιτευτικού λόγου. Για ένα κόμμα το οποίο βρίσκεται από ό,τι φαίνεται στο 6% είναι σαφώς κάτι που είναι αρκετά «επικίνδυνο». Ιδιαίτερα καθώς πλέον θα καλείται να απολογείται για τις πράξεις της υπόλοιπης κυβέρνησης. Και ειδικά όταν ένα μεγάλο ποσοστό της εκλογικής βάσης του κόμματος ανήκει στον λεγόμενο «πατριωτικό χώρο» ο οποίος έχει αποδείξει και στο παρελθόν ότι είναι ένας ιδιαίτερα σκληρός κριτής.

Εδώ θα πρέπει να δούμε και κάποια ακόμη πράγματα. Στις 7 Νοεμβρίου, ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ Γ. Καρατζαφέρης, δήλωνε: Εμείς ζητήσαμε εδώ και 18 μήνες μια κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας. Μέχρι στιγμής, προκύπτει μια συγκυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ και Νέας Δημοκρατίας. Από ολότελα, και αυτή η λύση είναι καλή. Και έθετε τέσσερεις όρους για την στηριξή του στην κυβέρνηση αυτή. Τους εξής τρείς για το ΠΑ.ΣΟ.Κ:

  • Όχι πλέον μειώσεις μισθών και συντάξεων
  • Όχι παραχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας
  • Όχι στο πλιάτσικο το οποίο θα επιχειρηθεί.

.
Ενώ από την Νέα Δημοκρατία ζητούσε να κάνει πράξη την άρση του Νόμου περί Ιθαγένειας των Μεταναστών.
Είναι σαφές λοιπόν ότι όχι μόνο στηρίζοντας, αλλά και συμμετέχοντας στην νέα κυβέρνηση, προτεραιότητες του ΛΑ.Ο.Σ θα πρέπει να είναι ακριβώς η τήρηση αυτών των όρων. Επιπρόσθετα όμως θέτονται κάποια ακόμη ζητήματα, αναφορικά με τα υπουργεία, τα οποία θα αναλάβουν τα στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ. Ξεκινώντας με αυτόν που έχει την δυσκολότερη ίσως αποστολή. Τον Μάκη Βορίδη, ο οποίος κάθησε στην «καυτή καρέκλα» του υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών. Μία καρέκλα που δημιούργησε ακόμη και εσωτερικά προβλήματα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ, όταν αυτό ήταν μόνο του στην κυβέρνηση. Οι καυτές πατάτες των ζητημάτων της απελευθέρωσης της αγοράς για φορτηγά και ταξί, περνούν πλέον στα χέρια του Μάκη Βορίδη. Οι δε αναντιστοιχίες των προηγουμένων υπουργών έχουν ρίξει λάδι στην φωτιά. Οι θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ τόσο για τα φορτηγά, όσο και για τα ταξί ήταν στον αντίποδα των θέσεων Ραγκούση. Πριν από έναν μάλιστα ακριβώς μήνα, ο Γιώργος Καρατζαφέρης είχε «μονομαχήσει» δημοσίως με τον τότε υπουργό Υποδομών και Μεταφορών λέγοντας δημόσια: «Σήμερα από την Ευρωπαϊκή Ένωση ήρθε η πλήρης επιβεβαίωση του ΛΑ.Ο.Σ., όσον αφορά στα ταξί. Ο κ. Όλι Ρεν διευκρίνισε πως «η Επιτροπή είναι σε θέση να επιβεβαιώσει ότι στο Μνημόνιο Στήριξης που συμφωνήθηκε μεταξύ της Ελλάδας και της Επιτροπή, δεν γίνεται ρητή μνεία της απελευθέρωσης των αδειών ταξί». Άρα η κυβέρνηση κορόιδευε όχι μόνο τους ιδιοκτήτες ταξί, αλλά όλους τους Έλληνες». Περιμένουμε λοιπόν να δούμε από τον Μάκη Βορίδη, το πώς θα διαχειριστεί τέτοιου είδους συγκρούσεις αλλά και την στάση που θα κρατήσει έναντι των ιδιοκτητών ταξί. Ας μην ξεχνάμε δε ότι στην περίπτωση αυτών, ο μόνος πολιτικός που τους συμπαραστάθηκε ήταν ο νυν υφυπουργός της κυβέρνησης Άδωνις Γεωργιάδης.

Ο οποίος Άδωνις Γεωργιάδης παίρνει στα χέρια του μια επίσης «καυτή πατάτα» που επίσης είχε δημιουργήσει προβλήματα στο ΠΑΣΟΚ. Το υφυπουργείο του, που σύμφωνα τόσο με το κόμμα του, αλλά και την πρώην αξιωματική αντιπολίτευση θα έπρεπε να ήταν υπουργείο. Δεν πάει άλλωστε καιρός που ο κ. Αιβαλιώτης ως εκπρόσωπος τύπου του ΛΑ.Ο.Σ δήλωνε ότι «Ο πρωθυπουργός «πρέπει να αντιληφθεί την αναγκαιότητα επαναλειτουργίας του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας.» Επί του πρακτέου ο Άδωνις Γεωργιάδης θα έχει να αντιμετωπίσει πολλά ζητήματα. Όπως παραδείγματος χάριν τόσο τις συνεχείς απεργίες των διαφόρων ελεγχόμενων από το ΚΚΕ συνδικάτων της ναυτιλίας, όσο και τους διάφορους πλοιοκτήτες. Για τον γράφων όμως, ο στόχος του πρέπει να είναι ένας και μόνο ένας. Οι φίλοι μας οι αμερικάνοι έχουν μια πολύ όμορφη παροιμία: «put your money where your mouth is», δηλαδή βάλε τα λεφτά σου εκεί που είναι και τα λόγια σου. Εδώ και καιρό ο ΛΑ.Ο.Σ παραπονιέται και γκρινιάζει για την κατάσταση στα ακριτικά νησιά της Ελλάδος, που κάνει τους ακρίτες μας αυτούς να μένουν παραπονεμένοι και πολλές φορές να αναγκάζονται να στραφούν προς την Τουρκία προκειμένου να ικανοποιήσουν βασικές τους ανάγκες. Θα μπορέσει ο Άδωνις Γεωργιάδης, ως υπουργός, υπεύθυνος πλέον για αρκετά από τα ζητήματα που τους αφορούν να αντιστρέψει αυτή την κατάσταση; Ας μην ξεχνάμε ότι πριν λίγα χρόνια, ο ΛΑ.Ο.Σ, πραγματοποιήσε στο Αγαθονήσι την συνεδρίαση της ευρωομάδας IND/DEM στην οποία άνηκαν οι ευρωβουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Ιδού λοιπόν πεδίον δόξης λαμπρό για τον Άδωνι Γεωργιάδη και τις πρωτοβουλίες που θα πρέπει να πάρει.

Και μιας και αναφερθήκαμε στο Αγαθονήσι, και τα σύνορα της χώρας μας η κουβέντα θα πρέπει να έλθει στον αναπληρωτή πλέον υπουργό Αμύνης Γεώργιο Γεωργίου. Ο οποίος ως αντιπρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ αλλά και ευρωβουλευτής του, καλείται πλέον να λάβει μέρος σε ένα υπουργείο με πολλά προβλήματα, δεδομένης της οικονομικής κρίσης. Το υπουργείο Άμυνας πέρασε τα τελευταία δύο χρόνια βαθειά κρίση, η οποία κορυφώθηκε με τις έκτακτες κρίσεις του κ. Μπεγλίτη, αλλά και μια σειρά άλλων γεγονότων που πρέπει να παραδεχθούν όλοι ότι έχουν αποξενώσει τον στρατό από την πολιτική του ηγεσία. Και αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας. Πάνω ακριβώς σε αυτό θα πρέπει να εργαστεί ο κ. Γεωργίου, όσο χρόνο και εάν έχει, όσο και αν «μπλέξει» με χιλιάδες άλλα καθήκοντα που πιθανώς να έχει. Η μεταπολίτευση έχει φροντίσει να αποξενώσει τον στρατό από την κοινωνία. Και το απόστημα αυτό θα πρέπει να σπάσει. Όπως θα πρέπει να σπάσει και το απόστημα της κομματοκρατίας στον ελληνικό στρατό. Ο ρόλος του κ. Γεωργίου πρέπει να είναι πολύ λιγότερο διαχειριστικός και πολύ περισσότερο αυτός του «παρατηρητή». Ώστε να μπορέσει να αναστρέψει αυτή ακριβώς την πορεία. Και να επαναφέρει την περηφάνεια που τόσο λείπει από το ελληνικό στράτευμα.

Αφήσαμε τελευταίο τον κ. Ροντούλη. Έναν άνθρωπο από την περιφέρεια. Και συγκεκριμένα από τον θεσσαλικό κάμπο, που πλέον αναλαμβάνει τον ρόλο του υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι Έλληνες αγρότες βλέπουν την γή να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Που βλέπουν το εισόδημά τους να εξατμίζεται. Που βλέπουν τα μέσα παραγωγής τους, την γή τους να απαξιώνεται. Ο κ Ροντούλης έχει πολύ δύσκολο έργο μπροστά του, ειδικά μέσα στα πλαίσια της συγκεκριμένης κυβέρνησης, που καλείται να διαχειριστεί συγκεκριμένες καταστάσεις. Θα μπορέσει άραγε να περισώσει το ο,τιδήποτε; Θα καταφέρει να επιφέρει κάποιου είδους ανάπτυξη σε έναν τομέα που πραγματικά λιμνάζει;

Είναι σαφές ότι είναι πολύ δύσκολο για τα στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ που για πρώτη φορά θα βρεθούν σε θέσεις διαχείρισης εξουσίας να πραγματοποιήσουν όλα τα παραπάνω. Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση θα είναι διαχειριστική και μεταβατική. Αν και δεν πιστεύω ότι θα κυβερνήσει μόνο μέχρι τον Φεβρουάριο, όπως ισχυρίζεται η ΝΔ. Το να καταφέρουν όλα τα παραπάνω πράγματα τα στελέχη του ΛΑ.Ο.Σ είναι σχεδόν αδύνατο. Καλούνται όμως, μετά την επιλογή του Προέδρου τους για συμμετοχή στην συγκυβέρνηση να δώσουν συγκεκριμένα δείγματα πλέον διαχείρισης της εξουσίας. Εάν αποτύχουν θα είναι πολύ κακό για το κόμμα τους. Θα είναι χειρότερο όμως για την πατρίδα, καθώς είναι σαφές ότι θα απαξιωθούν, μαζί με τα υπόλοιπα κόμματα που συμμετέχουν. Και πλέον ως ρεαλιστική επιλογή θα προβάλλει μια ενωμένη αριστερά η οποία θα έχει κυβερνητικές φιλοδοξίες. Οι ανακατατάξεις θα είναι μεγάλες. Εάν όμως επιτύχουν έστω σε κάποια από όλα αυτά, εάν δείξουν ικανότητα κυβερνητικές και όχι αντιπολιτευτικές θα προβάλλουν ως ένας σοβαρός πλέον πόλος κυβέρνησης. Το ότι η συγκεκριμένη κυβέρνηση είναι διαχειριστική δεν υπάρχει ως δικαιολογία. Και αυτό διότι ήταν δική τους επιλογή η συμμετοχή. Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες επέλεξαν να αναλάβουν εξουσία. Και πλέον θα κρίνονται ως κυβέρνηση. Και όχι από τις προθέσεις τους.

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης φαίνεται να αποφάσισε να παίξει «όλα η τίποτε». Και τα στελέχη του, καλούνται να τον ακολουθήσουν. Το αποτέλεσμα μένει να το δούμε.

Ελεύθερος Κόσμος