Υπάρχει μεγάλη κρίση στην Ευρώπη. Η λύση που υπάρχει πλέον είναι ή πολύ αίμα, ή πολύ μελάνι. Και εξηγούμαι: Ή η Ευρώπη θα τυπώσει ευρώ, όπως έκανε ο Ομπάμα, ή θα ρεύσει πολύ αίμα.

Ποια είναι η πρότασή μου: Πιστεύω ότι η λύση είναι η Ευρώπη να τυπώσει 2 τρισ.ευρώ, όπως έκανε η Αμερική και εν συνεχεία να συνδεθεί το ευρώ με το δολάριο για μια 10ετια τουλάχιστον. Έτσι μόνο θα σταματήσει το παιχνίδι των διεθνών οίκων. Παράλληλα, το χαμηλό ευρώ, θα εξυπηρετήσει τα μέγιστα τις οικονομίες των χωρών του Νότου. Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων, ο Πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ κ. Γ. Καρατζαφέρης, σε συνέντευξη του στο “Κανάλι 10”.
.
Για τον ρόλο της Γερμανίας
Δεν μπορεί η Γερμανία να έχει μετατρέψει την Γαλλία σε «θεραπαινίδα» της, να αλλάζει κυβερνήσεις, όπως έγινε στην Ιταλία και γενικότερα, να τρέμει ολόκληρη η Ευρώπη, μπροστά στην κα Μέρκελ, η οποία στο κάτω-κάτω, δεν έδωσε λεφτά. Απλά μετατόπισε και επανακύλησε το χρέος. Μετατόπιση του χρέους έγινε, χωρίς να δοθεί φράγκο στην κυριολεξία. Πρέπει επίσης να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα του χρέους, δεν είναι ελληνικό, είναι ευρωπαϊκό. Και σήμερα, έχουμε μια Ευρώπη που έχει μετανοήσει για τα 130 δισ.ευρώ που συμφώνησε να μας δώσει και εμείς δεν είμαστε σοβαροί. Το θέμα είναι πάρα πολύ επικίνδυνο για το μέλλον της πατρίδας μας.

Για τα παιχνίδια των αγορών και των Οίκων αξιολόγησης
Ας μη γελιόμαστε. Οι πολιτικοί έχουν εκχωρήσει τις αρμοδιότητες της άσκησης της οικονομικής πολιτικής, στις αγορές και τους Οίκους αξιολόγησης. Κατά την άποψή μου, την οποία έχω διατυπώσει κατ’ επανάληψη, ο έλεγχος αυτών των Οίκων και των αγορών, δεν είναι πλέον αρμοδιότητας των Υπουργείων Οικονομικών, αλλά των μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες θα πρέπει να αναζητήσουν τις υπόγειες διεργασίες μεταξύ όλων αυτών που διαφεντεύουν και καθορίζουν την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας.

Γι’ αυτό είπα ότι αν καταφέρουμε να κλείσουμε τον αγωγό των συναλλαγματικών παιχνιδιών, το όλο σύστημα θα καταρρεύσει και θα μπορέσουμε εν τέλει να πετάξουμε την «γάγγραινα».

Σήμερα το όλο οικονομικό σύστημα, είναι υποθηκευμένο στους Οίκους, τύπου Goldman Sachs, Moody’s κλπ. Τι είναι όλοι αυτοί; Τα «μακριά χέρια» της Λέσχης Bilderberg, της «τριμερούς», κλπ.

Για τους σημερινούς ηγέτες
Σήμερα, οι αγορές, σέβονται και υπολογίζουν περισσότερο τον Σόρος, από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ. Αυτό, δεν είναι εξέλιξη, είναι κατάντια. Με μαθηματική ακρίβεια βαδίζουμε στον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο. Υπάρχει σαφέστατη δυσαρμονία μεταξύ Βορρά-Νότου. Ήδη ο παγκόσμιος πληθυσμός, φθάνει τα 7 δισεκατομμύρια και από αυτούς, το 1 εκατομμύριο κατέχει τον πλούτο του κόσμου. Αυτά, κάποια στιγμή, θα εκραγούν. Δεν θα αντέξουν…

Για το νέο οικονομικό σύστημα
Πιστεύω ότι κάνουμε κύκλους. Και αυτήν την περίοδο, γυρίζουμε στο φεουδαρχικό σύστημα. Ήδη, δεν υπάρχει το φέουδο των τραπεζών, των μονοπωλίων, τα καρτέλ;

Όμως πιστεύω ότι πλέον, αλλάζει και η μορφή της εργασίας. Ο εργαζόμενος πλέον, προκειμένου να διατηρήσει την θέση εργασίας, το ψωμί του παιδιού του, θα γίνεται «μουτζαχεντίν» του εργοδότη του. Θα φτάσει να σκοτώνεται για το ψωμί του παιδιού του.

Υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ του αμερικανικού και του ευρωπαϊκού μοντέλου. Η αλήθεια είναι ότι ποτέ η Ευρώπη δεν κατάφερε να αποκοπεί από τον «ομφάλιο λώρο» της Αμερικής. Όμως αυτό που γίνεται σε μας, δεν γίνεται στις ΗΠΑ.

Για την αρχή του τέλους της Ε.Ε.
Είναι προφανές ότι ζούμε την αρχή του τέλους της ενωμένης Ευρώπης. Η ιδέα της ενωμένης Ευρώπης, φυσικά δεν είναι νέα, ούτε πρόσφατη, αλλά χρονολογείται από την εποχή των Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Στη συνέχεια, στο διάβα των αιώνων, έχουμε πάρα πολλές –όλες αποτυχημένες- προσπάθειες για την ένωση της Ευρώπης. Γιατί απέτυχαν όλα τα εγχειρήματα; Διότι εμείς στην Ευρώπη, δεν έχουμε το «χύμα» της Αμερικής. Οι ευρωπαϊκοί λαοί, ανέπτυξαν ιστορία, πολιτισμό, κουλτούρα. Έτσι το σύστημα της Αμερικής, δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Ευρώπη.

Για τον Ιρανικό κίνδυνο
Πιστεύω ότι το Ιράν δεν θα ξεκινήσει ποτέ κάποιο πόλεμο κατά της Δύσης. Βέβαια δηλώνει ότι διαθέτει διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους, λέγοντας «είμαι εδώ». Πιστεύω όμως ότι δεν θα επιτεθεί ποτέ. Δεν θα χτυπήσει. Όμως, ο Αμερικανός, επειδή νιώθει ανασφαλής, καθώς δεν μπορεί να ελέγξει απόλυτα το καθεστώς στο Ιράν, επέλεξε να προσεταιριστεί τους Μουσουλμάνους στην Αίγυπτο, τη Λιβύη και επιχειρεί τώρα και στη Συρία. Εάν ελέγξει την Συρία, τότε “κόβει τα χέρια” στο Ιράν.

Για τις ρωσικές αντιδράσεις στην προφυλάκιση Εφραίμ
Η ρωσική αντίδραση στην προφυλάκιση Εφραίμ, οφείλεται στο γεγονός ότι ο ρωσικός παράγων αντελήφθη την επιχείρηση αυτή σαν προσπάθεια αποδυνάμωσης του Προέδρου Πούτιν στον χριστεπώνυμο ρωσικό λαό. “Εσύ που ήσουν χεράκι- χεράκι με τον Εφραίμ και τώρα είναι έγκλειστος στις φυλακές στην Ελλάδα”. Κλείσαμε δυνατά την πόρτα της Ρωσίας.

Όταν είχα επισκεφθεί την Μόσχα, μεταξύ άλλων, είχα συζητήσει και το ενδεχόμενο της εξασφάλισης 36 δισ.ευρώ τα οποία ήθελα να έχω σε περίπτωση κατά την οποία τα πράγματα με την διάσωση της χώρας μας δεν πήγαιναν καλά. Έχει υπολογισθεί ότι σε περίπτωση κατά την οποία υπήρχε πρόβλημα με την παραμονή της χώρας μας στο ευρώ, η πρώτη περίοδος προσαρμογής, θα απαιτούσε περί τα 40 δισ.ευρώ ρευστότητα, για να εξασφαλίσουμε την αγορά πετρελαίου, ώστε να έχουμε ηλεκτρικό όλο το 24ωρο, φάρμακα και ιατροφαρμακευτικό υλικό, τα απαραίτητα της πρώτης περιόδου. Βρήκαμε πλαίσιο συμφωνίας, συζητήσαμε για το Αιγαίο, κλπ. Επέστρεψα στην Ελλάδα και συζήτησα με τον τότε Πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου. Όμως ο άνθρωπος βρισκόταν αλλού… Προφανώς είχε άλλες σκέψεις και δεν με παρακολουθούσε.
Η προφυλάκιση του Εφραίμ, έφερε την ισχυρή αντίδραση της Μόσχας και το κλείσιμο της πόρτας, που ήρθε με την προ ημερών δήλωση του κ. Πούτιν ότι “η Τουρκία αποτελεί αξιόπιστο σύμμαχο για την Ρωσία”. Σκοπιμότητα, που μπορεί να φτάνει στα όρια της προδοσίας.

Για τους όρους για την παραμονή του ΛΑ.Ο.Σ στην κυβέρνηση
Υπήρξε μια ανωριμότητα από πλευράς των δύο Προέδρων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. Στην αρχή, νόμισαν ότι μπορούσαν μόνοι τους να τα βγάλουν πέρα. Στο τέλος φτάσανε την Τετάρτη και μου λένε “κοίταξε, συμφωνήσαμε στον Πετσάλνικο”. Αντέδρασα. Καλός ο Πετσάλνικος, αλλά για Πρόεδρος της Βουλής. Τίποτε παραπέρα…

Αντιπρότεινα τον Παπαδήμο, που είναι άνθρωπος διεθνούς κύρους, μιλά την γλώσσα των αγορών, συνεργάζεται με τον Ντράγκι, συνεργαζόταν με τον Τρισέ, την κα Μέρκελ, τους άλλους ευρωπαίους ηγέτες. Μερικοί λένε ότι τον επέβαλλα τον κ. Παπαδήμο. Η αλήθεια είναι ότι κουράστηκα για να τους πείσω.

Τώρα τι ζητάω: Οι 60 ημέρες που ακολουθούν, είναι οι πιο κομβικές για την όλη εξέλιξη. Διαβλέπω αβέβαιο περιβάλλον στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Αν μέχρι τις 15 Ιανουαρίου που γυρίζει η τρόϊκα στην Αθήνα, δεν υπάρχει ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ να συζητήσω το νέο Μνημόνιο, με ποιόν θα συνεννοηθούμε;

Στη Ν.Δ. λέω στον Αντώνη Σαμαρά: Δεν μπορεί να έχεις τους δύο υπαρχηγούς σου, Αβραμόπουλο και Δήμα, στην κυβέρνηση και ταυτόχρονα να είσαι και Αξιωματική Αντιπολίτευση και να λες “όχι στο ένα” και “όχι στο άλλο”… Και εγώ τι θα κάνω; Τον ρόλο του Άτλαντα που δεν μπορώ κιόλας να κάνω;

Τρίτον: Πώς έγινε αυτό το κυβερνητικό σχήμα; Είχαν περάσει ήδη πέντε ώρες και αφού συμφωνήσαμε με τον νέο πλέον Πρωθυπουργό, πρότεινα να σχηματίσουμε κυβέρνηση. Αντιπροτάθηκε, οι συνεργάτες μας να συνεργαστούν και έγινε το σχήμα που έγινε. Τι λέω: Να μείνει το ένα τέταρτο του σημερινού σχήματος. Το πολύ 15 με 20 υπουργοί. Γιατί τώρα, ο κάθε υποψήφιος (σ.σ.: για την αρχηγία στο ΠΑΣΟΚ) είναι στο “μπαλκόνι”.
Και τέταρτο, ο χρόνος διεξαγωγής των εκλογών. Δεν μπορεί να αποφασίζουμε τέτοια μέτρα με το νέο Μνημόνιο και αμέσως μετά να πηγαίνουμε να ζητάμε την ψήφο του ελληνικού λαού. Χωρίς να έχουν αρχίσει να αποδίδουν τα μέτρα, με την πίεση των καταστάσεων και της εφαρμογής, δεν μπορούμε να θέτουμε εκβιαστικά διλήμματα στον ελληνικό λαό.

Επαναλαμβάνω: Αν δεν σοβαρευτούμε, θα πάμε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Μια εβδομάδα είναι το όριο. Θα δω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, θα ζητήσω να δω τον Πρωθυπουργό, έχω ζητήσει να γίνει σύνοδος των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρωθυπουργό και εν συνεχεία, αναλόγως των αποφάσεων, όταν έρθει η τρόϊκα, θα τους πω ότι δεν μπορώ να συνεχίσω.

Δεν μπορώ να παίζω κρυφτούλι με το ΠΑΣΟΚ και δεν μπορώ να κυνηγώ τον κ. Σαμαρά. Κραυγάζει η Αριστερά. Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρόταση ολοκληρωμένη όμως δεν ακούω. Πρόταση δεν διατυπώνεται. Η Αριστερά είναι πολύ επικίνδυνη για τη χώρα.