Ο Μάκης Βορίδης στο βήμα της Βουλής.

Ας δούμε καταρχήν, τι είναι εκείνο το οποίο χάνει το ελληνικό δημόσιο και κατ’ επέκταση ο ελληνικός λαός από την μη-πρόοδο της συγκεκριμένης συμβάσεως:

Εξυπηρέτηση 160.000 επιβατών ημερησίως, οι οποίοι δεν εξυπηρετούνται γιατί καθυστερεί το άνοιγμα των συγκεκριμένων έργων, απώλεια εσόδων 180.000 ευρώ ημερησίως. θα υπάρξουν 30.000 λιγότερα αυτοκίνητα στους δρόμους μόλις ανοίξουν οι συγκεκριμένοι σταθμοί, 600.000 λιγότερα οχηματοχιλιόμετρα ημερησίως και 80.000 ανθρωποώρες ημερησίως. Θα υπάρξει περίπου μία εξοικονόμηση 320.000 ευρώ ημερησίως για την εθνική οικονομία από το άνοιγμα των συγκεκριμένων σταθμών, έκλυση 130 λιγότερων τόνων διοξειδίου του άνθρακος στην ατμόσφαιρα ημερησίως, 6 λιγότερα θανατηφόρα ατυχήματα και 110 λιγότεροι τραυματισμοί.

Υπάρχει βέβαια, από την άλλη μεριά, και ορατός κίνδυνος απένταξης των έργων από την χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το κόστος απένταξης θα υπολογιστεί περίπου στα 463 εκατομμύρια ευρώ. Θα υποχρεωθεί η Αττικό Μετρό να πληρώσει πρόσθετα κόστη σε 6 υφιστάμενες συμβάσεις με άλλους αναδόχους, δηλαδή περίπου 4 εκατομμύρια ευρώ ετησίως. Θα πρέπει να επανασχεδιαστεί το συγκεκριμένο σύστημα, άρα άλλα 20 εκατομμύρια ευρώ και βεβαίως υπάρχει κι ένα κόστος απαξίωσης των έργων.Δεν ξέρω τι σας λένε αυτοί οι αριθμοί, αλλά εμένα μου λένε ότι πρέπει να προχωρήσουμε στην υπογραφή της συμβάσεως. Αυτά μου λένε αυτοί οι αριθμοί.

Έρχεστε και λέτε στην πραγματικότητα: «Δεν θα έπρεπε να συμψηφίσουμε αποζημιωτικές αξιώσεις μας με την αξία αυτού του έργου»; Είναι μία ενδιαφέρουσα νομική ερώτηση. Ένσταση συμψηφισμού προβάλλεται λοιπόν, κύριε συνάδελφε, όταν υπάρχει εκκαθαρισμένη ομοειδής απαίτηση. Υπάρχει σήμερα εκκαθαρισμένη ομοειδής απαίτηση; Απαντώ, όχι. Γιατί δεν υπάρχει; Για λόγους που ορθά εκθέτετε.

Τι κάνει η Κυβέρνηση αυτή, η Κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου γι’ αυτό; Έχει πάρει συγκεκριμένη απόφαση κι έχει εξουσιοδοτήσει τον Υπουργό Οικονομικών να προχωρήσει και να διαπραγματευτεί συγκεκριμένο συμβιβασμό αποζημιωτικό. Όταν καταρτιστεί αυτός ο αποζημιωτικός συμβιβασμός, σε όποιο ποσό καταρτιστεί – την εξουσιοδότηση την αναφέρατε εσείς, το ξέρετε το ύψος του ποσού – τότε ενδεχομένως μπορεί να σκεφτεί κανείς τα ζητήματα του οικονομικού συμψηφισμού.

Αν με ρωτάτε όμως, αν πρέπει να περιμένουμε μέχρι την κατάρτιση αυτού του συμβιβασμού να τελειώσουν οι νομικές διαδικασίες, να υπογραφούν οι συγκεκριμένες συμφωνίες, αν τυχόν υπογραφούν ή άλλως να περιμένουμε να εγερθούν αγωγές, αν δεν έχει ευτυχή κατάληξη αυτός ο συμβιβασμός και μέχρι τότε να μην προχωρήσουμε στην κατάρτιση συμβάσεως, τότε είμαι σαφής και απαντώ ότι θα προχωρήσουμε στην κατάρτιση της συμβάσεως.

Να σας πω και ένα καλό νέο, κατά την άποψή μου. Χθες κατέθεσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο για να περάσει από ενημέρωση στην Επιτροπή Οικονομικών την συγκεκριμένη σύμβαση και επομένως, την επόμενη εβδομάδα, σύμφωνα και με όσα έχω πει, προχωρούμε στην συγκεκριμένη διαδικασία.

Ας μείνουμε κατ’ αρχήν στα ευχάριστα, που συμφωνήσαμε να προχωρήσουμε στην σύναψη της συμβάσεως προκειμένου να επιταχύνουμε το συγκεκριμένο έργο. Επίσης, μία διευκρίνιση, που δεν νομίζω ότι τώρα χρειαζόταν κιόλας. Ναι, μεν η Κυβέρνηση είναι συλλογικό όργανο, αλλά και ο κάθε Υπουργός έχει την δουλειά του. Εμένα η δική μου δουλειά είναι να προχωρήσω την συγκεκριμένη διαδικασία. Και σας απαντώ ότι αυτή την δουλειά την κάνω.Μου ζητάτε μια γενικότερη πολιτική τοποθέτηση για το θέμα της καθυστερήσεως των διεκδικήσεων του δημοσίου έναντι της Siemens. Θα συμφωνήσω μαζί σας, δεν έχω καμία αντίρρηση. Έχει καθυστερήσει. Πρέπει, όμως, λίγο εκεί να προσέξετε – αντιλαμβάνομαι ότι αυτό στην Αριστερά πάντα αποτελεί μια δυσκολία – τα ζητήματα των συλλογικών ευθυνών. Ξέρετε η συλλογικότητα στην ευθύνη είναι ένα σύστημα δραματικό δικαιοκρατικά.

Δημήτριος Παπαδημούλης: Το ξέρουμε από τον Χίτλερ.

Γι’ αυτό λέω. Επειδή τα ολοκληρωτικά καθεστώτα έχουν ένα ζήτημα με αυτήν την έννοια θέλει, λοιπόν, μια προσοχή. Τι εννοώ τώρα με αυτό;

Δημήτριος Παπαδημούλης: Να το συζητήσετε με τους συνεργάτες σας αυτό στο Υπουργείο.

Αφήστε τώρα, κύριε Παπαδημούλη. Να το κάνουμε σοβαρά τώρα. Ελπίζω να μην με εγκαλείτε για κάποια μη-νόμιμη πράξη. Αν με εγκαλείτε, να το πείτε αυτό. Αν όμως θέλετε να μου θέσετε ηθικά ζητήματα, εγώ απαντώ και στα ηθικά ζητήματα, όπως ξέρετε.

Εμένα, ειδικώς, τα θέματα της ηθικής φιλοσοφίας είναι από τα αγαπημένα μου. Σας διαβεβαιώ ότι, εν πάση περιπτώσει, τους πολιτικούς σας χαρακτηρισμούς έχετε δικαίωμα να τους κάνετε, αλλά αντιλαμβάνεστε ότι δεν με δεσμεύουν εμένα στην επιλογή των συνεργατών μου οι δικοί σας πολιτικοί χαρακτηρισμοί. Αυτό είναι αυτονόητο. Είναι δικοί σας. Καλή η άποψη σας αλλά, από εκεί και πέρα, μην φανταστείτε τώρα ότι επειδή εσείς έχετε συγκεκριμένους χαρακτηρισμούς εγώ πρέπει να τους υιοθετήσω. Ελπίζω να μην θεωρείτε ότι πρέπει να ακολουθήσω αυτόν τον δρόμο.

Πάμε όμως, στο μείζον. Το μείζον ποιο είναι; Υπάρχει διεκδίκηση αυτήν την στιγμή του ελληνικού δημοσίου κατά της Siemens; Εγώ, λοιπόν, θέλω να σας πω – χωρίς να αναφερθώ βεβαίως στην πενταετία για την οποία ούτε αισθάνομαι υπεύθυνος, ούτε αισθάνομαι την ανάγκη να απολογηθώ – για το δίμηνο της συγκεκριμένης Κυβερνήσεως ότι έχει ενεργοποιηθεί και είναι πολύ εντατική η διαδικασία της συζήτησης για την αποζημίωση.

Εσείς μόνος σας είπατε ότι υπάρχει σε εξέλιξη συνάντηση μεταξύ του Υπουργού και Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και του Υπουργού των Οικονομικών του κ. Βενιζέλου και της Siemens ακριβώς για να συμφωνηθεί η αποζημιωτική αξίωση του δημοσίου και για να συμφωνηθεί το ποιο είναι το ποσό, το οποίο πρέπει να καταβληθεί. Έχει δοθεί επίσης, ένα εξουσιοδοτικό πλαίσιο στον Υπουργό Οικονομικών από την Κυβέρνηση. Είμαστε σ’ αυτήν την διαδικασία.

Ταυτόχρονα, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι υπάρχει προετοιμασία για την έγερση των αγωγών σε περίπτωση που δεν ευδοκιμήσει η αποζημιωτική αυτή διαδικασία. Μπορεί και να μην ευδοκιμήσει. Μπορεί και να μην τα βρουν. Μπορεί να μην συναινέσει η Siemens. Επομένως, αυτό είναι μια διαδικασία ακριβώς που στηρίζεται στην συμφωνία ότι η Siemens αναγνωρίζει το σφάλμα της, αναγνωρίζει το κακό που έχει κάνει, αναγνωρίζει τις κακές πράξεις που έχει κάνει και έρχεται να δώσει αποζημίωση στο ελληνικό δημόσιο και μπορεί να καταλήξει, μπορεί και να μην καταλήξει. Ευχόμαστε να καταλήξει.

Τώρα, ως προς το ύψος του ποσού, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι όλα τα αποζημιωτικά ποσά, τα οποία στηρίζονται στην έννοια της ηθικής βλάβης, στηρίζονται σε εκτιμήσεις. Αυτό είναι αυτό που συζητάμε. Δεν είναι αποζημίωση για την θετική ζημία, διότι η θετική ζημία θα έπρεπε να προϋποθέσει την έγερση αγωγής. Εδώ, λοιπόν, ζητάμε την αποζημίωση μιας ηθικής βλάβης. Τα ποσά για την ηθική βλάβη είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, ποσά που στηρίζονται σε εκτιμήσεις. Αυτή είναι η διαδικασία την οποία έχει προκρίνει το Υπουργείο Οικονομικών. Εάν θέλετε περισσότερα γι’ αυτήν την διαδικασία πρέπει να ρωτήσετε το Υπουργείο Οικονομικών.

Το ρωτήσατε σε συνδυασμό – εδώ κάνατε αυτή την σύνδεση – με την κατάρτιση της συμβάσεως με την Siemens για το μετρό. Δεν το ρωτήσατε αποσυνδεδεμένα. Εάν θέλετε να ρωτήσετε για την αποζημιωτική διαδικασία ο αρμόδιος Υπουργός για να σας απαντήσει είναι ο Υπουργός των Οικονομικών. Είμαι βέβαιος ότι αυτές τις διακρίσεις μπορείτε να τις κατανοήσετε.
.
Advertisements