Ρεπορτάζ Πέτρος Στεφανής

Ηταν το πρώτο τους παιδί. Η Μαρία Ανδρεάκη γεννήθηκε στις 11 Ιανουαρίου και η ζωή της τελείωσε στις 24 Σεπτεμβρίου. Η καρδούλα της, όμως, συνεχίζει να χτυπά στο στήθος ενός βρέφους 17 μηνών στην Ιταλία.

Το μωρό αυτό το περίμεναν πώς και πώς ο 33χρονος Κώστας Ανδρεάκης και η 29χρονη σύζυγός του Νατάσα Ρέντα. «Ολα έως και το πρώτο πεντάμηνο πήγαιναν μια χαρά, το παιδί δεν εμφάνιζε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας.

Μόνο βάρος δεν έβαζε, έφτασε ώς και τα 7 κιλά, αλλά παραπάνω δεν έπαιρνε. Τότε ο γιατρός μάς έστειλε για μια σειρά εξετάσεων, που δεν έδειξαν πάντως τίποτα.

Ώσπου τέλη Αυγούστου, στον έβδομο μήνα, το μωρό μας ταλαιπωρήθηκε από ίωση και γαστρεντερίτιδα. Το πήγαμε στο Παίδων Πεντέλης, όπου, συμπτωματικά, παιδίατρος παρατήρησε πως δεν μπορούσε να καθίσει μόνο του στον καναπέ, γι’ αυτό και μας παρέπεμψε σε νευρολόγο.

Το είδε ο διευθυντής της κλινικής του νοσοκομείου, που μας ζήτησε να το πάμε εκεί τον επόμενο μήνα για νευρολογική παρακολούθηση», ανατρέχει η κ. Ρέντα. Στο διάστημα που ακολουθεί η μικρούλα συνέρχεται πλήρως από την ίωση, είναι και πάλι δραστήρια, δείχνει φυσιολογική. «Δεν είχαμε καμιά άλλη ανησυχητική ένδειξη.

Στις 8 Σεπτεμβρίου, μάλιστα, τη βαφτίσαμε, όπως ήταν προγραμματισμένο. Πέντε μέρες μετά, ωστόσο, που την πήγαμε για τις εξετάσεις, ο υπέρηχος έδειξε μια σκιά αρκετά μεγάλη, 5-7 εκατοστών, δίπλα από τον εγκέφαλό της», συνεχίζει. Με ασθενοφόρο την ίδια ημέρα το παιδί μεταφέρεται στο Παίδων «Αγία Σοφία», όπου το αναλαμβάνει ο διευθυντής της Νευροχειρουργικής Κλινικής.

«Μόλις βλέπει και την αξονική, είναι πλέον ξεκάθαρος: «Το παιδί έχει όντως έναν μεγάλο σφαιρικό όγκο. Είναι χειρουργήσιμο το σημείο, αλλά και πολύ επικίνδυνο το χειρουργείο αυτό, σε τόσο μικρή ηλικία», μας εξήγησε. Τέσσερις μέρες αργότερα, στη μαγνητική, μας ήρθε και η πλήρης επιβεβαίωση», θυμάται ο σύζυγός της.

Στις 19 του μηνός η μικρή μπαίνει χειρουργείο, που κρατά τεσσερισήμισι ώρες. «Αφαιρέσαμε όλον τον όγκο, αλλά τώρα έχει τρομακτική αιμορραγία», μας είπε ο νευροχειρουργός», συνεχίζει ο Κώστας Ανδρεάκης.

«Την έβλεπα στη ΜΕΘ και πίστευα πως θα τα καταφέρει να ζήσει. Εκεί μέσα θέλεις να ελπίζεις ως την τελευταία ώρα. Στις 24 Σεπτέμβρη, ωστόσο, διαψεύστηκα, όταν οι γιατροί μάς ενημέρωσαν πως το παιδί μας δεν αντιδρά καθόλου στα τεστ στα οποία το υπέβαλαν, ο εγκέφαλός του δεν έδινε πλέον καμία εντολή.

Εκεί πια μας το είπαν: «από σήμερα μην περιμένετε πλέον ούτε θαύμα». Μας δήλωσαν και επίσημα, δηλαδή, πως το μωρό μας ήταν εγκεφαλικό νεκρό…», λέει η νεαρή μητέρα.

Τις στιγμές εκείνες ήταν που γιατρός της ΜΕΘ τούς πρότεινε να σκεφτούν την ιδέα της δωρεάς οργάνων πριν χαθεί πολύτιμος χρόνος.

«Παρά την κατάστασή μας, ήδη το είχαμε  στην πίσω άκρη του μυαλού μας. Το ίδιο βράδυ, το πήραμε  και απόφαση. Την κόρη μας εμείς τη χάσαμε, δεν ξαναγυρίζει. Το μόνο που θέλαμε είναι να ζήσουν άλλα άρρωστα παιδάκια, έστω κι ένα…», τονίζει ο 33χρονος πατέρας.

«Εδώ τέλειωσαν όλα για μας. Είναι εγωιστικό να λες «εγώ θέλω το παιδί μου», από τη στιγμή που δεν μπορείς να το έχεις, ενώ έξω υπάρχει και άλλος κόσμος με μεγάλη ανάγκη για βοήθεια», σπεύδει να συμπληρώσει η γυναίκα του.

Το μόνο που ζήτησε το ζευγάρι από τον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων ήταν να μάθει αν τελικά το μόσχευμα του παιδιού του έπιασε τόπο. Όπως κι έγινε, αφού η καρδιά της Μαρίας χτυπά πλέον στο στήθος ενός άλλου μικρού κοριτσιού, ηλικίας 17 μηνών, που κινδύνευε άμεσα στο Μιλάνο, στην Ιταλία.

«Κλάψαμε και γι’ αυτό, μόλις μάθαμε πως η μεταμόσχευσή του πέτυχε! Μες στη θλίψη μας, χαρήκαμε που αυτή η καρδούλα που ακούγαμε από τον πρώτο υπέρηχο χτυπά ακόμα…», καταλήγει ο Κώστας Ανδρεάκης, άνεργος ηλεκτρολόγος, οκτώ μήνες τώρα από τότε που γεννήθηκε το παιδί τους.

Το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε στα Νέα

Nooz.gr

Advertisements