Αναζητώντας τον στη Σαλονίκη, τον κοίταξε μουδιασμένη η Ρόζα κάπου στα Λαδάδικα σε ένα υγρό καμπαρέ…

Γιατί ήθελε να είναι Αετός και να χορεύει σαν Αρχάγγελος ζεϊμπέκικο…αλλά η ζωή παίζει περίεργο παιχνίδι..όπως και οι Θάλασσες…αλλά εκείνος Γιορτάζει πάντα όταν πονάει και είναι Πάντα Γελαστός και Γελασμένος…

Γι αυτό Δώστε μου Φωτιά να του ανάψω ένα κεράκι…γιατι ΑΛΙΜΟΝΟ μου αν το ξεχάσω……..

Καλό ταξίδι στην καλύτερη φωνή του λαϊκού τραγουδιού……! »Δημήτρης Μητροπάνος»

Advertisements